رســــــاله لأمــــــى

 

الشاعر / جرجس انيس
رابطة مبدعي العامية المصرية

وصلوا لامى التحيه
بلغوا امى السلام
فهموها ان العيديه
جسمى جوه الخشبه نام
عرفوها بانى راجل
ماسك السلاح باناضل
طمنوها ضناك راحل
عند ربه بابتسام

طبطبوا على كتف امى
بوسوا راسها نهار وليل
واشرحولها بإن دمى
سال فدا وطنى الاصيل
احضنوها دى ست سكر
طيبه وغلبانه واكتر
واسندوها قولولها تصبر
ده الفراق وجعه تقيل

سلمولى عليها جامد
كف ايدها اشتاق لكفى
كان وجودى لروحها ساند
كان هزارى معاها يكفى
خبطوا باب بيتنا دايما
امى مالهاش غيرى اصلا
لو تدوق الوحده فعلا
امى نورها اكيد هايطفى

لما تيجوا تزوروا قبرى
اوعوا تنسوا امى وهاتوها
وجيبوا يافطه عليها عمرى
والسنين اللى اغتالوها
بس سيبوا لقانا حبه
لجل ماشبع منها حبه
امى يا نبع المحبه
ضحكة العيد موتوها

اعذريني يا غاليه عيدك
راح يكون مليان ب آه
فارفعى للمولى ايدك
وادعى نتلاقى ف سماه
كان منايا يا روحى اضمك
تسمعينى وتنسى همك
وارمى دمعى ف طرف كمك
بس امر الله قضاه

جرجس

قد يعجبك ايضا